روز سوم داستانی عاشقانه است، که روایت‌گرِ ویران‌گری ابلیسِ جنگ است. ابلیسی که شور عاشقانه را به تضادی آشتی‌ناپذیر بدل می‌کند و روی تصاویر عاشقانه رنگ تلخ خون می‌پاشد. محمد حسین لطیفی از همه امکانات بهره جسته است، تا حال و روز پر جذبه انسانیت و عاطفه را متبلور کند. سینابس فیلم بدین صورت است: حدیث عشق بازی فواد، مرد عراقی و سمیره، دختر ایرانی؛ پاک و بی‌غش و شیفته؛ جنگ، قاعده‌ی بازی را عوض می‌کند. فواد به خدمت خوب بعث عراق در می‌آید؛ این‌جاست که رویِ دیگرِ رویا نمایان می‌شود. کابوسی حرام که انسان را از خود بیگانه می‌کند و او را در هیبت و شمایل یک جانی در می‌آورد. مقابل چشمان مبهوت سمیره، فواد در بازار شهر بمب‌گذاری می‌کند و خیل بی‌گناه آدم‌ها به خاک و خون می‌غلطند.
این فیلم روایت‌گر اضطراب، تنش و دلهره‌ای آمیخته به عشق وخون است؛ که در تمامی آنات تماشاگر را میخ‌کوب می‌کند. برادری که از ترس سلاخی شدن شرفش، خواهر را در خاک دفن می‌کند و با چشمانی اشکبار خواهر ـ مصدومش را می‌نگرد. جسارت کارگران، در پرداخت فیلم کاملا مشهوداست. بنیان فیلم بر مبنای یک دوگانگی ناگزیر است که فارغ از اهریمن و اهورا پروری، فضایی واقعی و زنده و ملموس از نبردی خونین را به تصویر می‌کشد.
دلدادگی و خود ویرانگی سرشت شخصیت فواد است؛ حامد بهداد در نقش فواد یکی از بهترین بازی‌های خود را انجام داده است. جبر جانکاه جنگ، که مرگ را به روندی روزمره تبدیل می‌کند و رویش شگرف عاطفه در بیابانی برهوت و بی‌رحم! دستانی که بی‌قرار کشیدن ماشه‌ی تفنگ هستند، تا از خود و شرف خود دفاع کنند. آبرویی، که حراستش جان را به حراج گذارده است.
روز سوم روایت ناکام معاشقه‌ای است که در اوج تضاد و بی‌گانگی و خشونت و مرگ ، هم‌چنان بارور مانده است. انتخاب مرگ یا زندگیِ عاشق شیفته‌ای، که تهدید می‌کند. اما نمی‌تواند سمیره را با اجبار فراچنگ آورد. شاید یکی از زیباترین صحنه‌های فیلم، صحنه‌ای است، که فواد، اسلحه را به سوی سمیره نشانه رفته است، تا او را به نشانه‌ی تهدید از رفتن و گسستن باز دارد؛ اما سمیره می‌رود و فواد در نهایت استیصال در خود می‌شکند. این فیلم با محتوای زیبای داستانی‌اش، فیلم جذابی شده است؛ البته توجه به این‌ نکته ضروری است. که شاید کارگردان و نویسنده، صحنه‌ی در خاک مدفون کردن سمیره را از فیلم « آپوکالیپتو » ساخته‌ی مل گیبسون وام گرفته‌اند؛ که البته این از ارزش فیلم نمی‌کاهد. صحنه‌ی پایانی فیلم، شلیک اسلحه‌ی سمیره است، که قلب فواد را می‌شکافد. فواد قربانی می‌شود و این نقطه‌ی پایانی فیلم است؛ که اوج خلاقیت و ناب بودن سناریو را به رخ می‌کشد. مرگ فواد، لبخند تلخ روزگار است، که در ابهت ویران‌گر جنگ، نفرت را میزبان عشق می‌کند.

منبع: اختصاصی سی نت

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

و حالا عکس های جدید فیلم سینمایی مصائب دوشیزه

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

اینم پوستری از شکرانه ...